ชุดเล่าเรื่อง ภารกิจของเช้าวันใหม่ (ภารกิจที่ช่วยให้เขา สามารถเอาตัวรอด และใช้ชีวิตแบบคนทั่วไป)
ตอนที่ 2 เรื่องกินมันเรื่องใหญ่
สมัยก่อน น้องเป็นคนที่มีปัญหาเรื่องการกินมาก เพราะทานอาหารได้น้อยมากๆ ไม่ใช่แค่ไม่ทานผักนะคะ (บอกเลยว่าเด็กไม่ทานผักนั้น ชิดซ้ายไปเลยค่ะ) น้องชายเขาไม่ทานอะไรเลย ยกเว้น ไข่ดาว ไก่ทอดKFC และแกงจืดวุ้นเส้น
หากจะถามว่า เด็กกินยากนั้นความผิดใคร ตอบเลยว่าความผิดของ “ผู้ใหญ่” เพราะเรายอมให้เด็กกินตามใจปาก และพอจะฝึกเราก็ฝึกได้ไม่สำเร็จ (นีทไม่ได้บอกว่าเราสามารถมีเทคนิคฝึกเองได้ทั้งหมดนะคะ แต่เมื่อเราต้องพบคุณหมอ ประเด็นเรื่อง กินยาก ต้องถามคุณหมอไม่ใช่ปล่อยไว้ค่ะ) เรื่องนี้ ตอนแรกนีทปล่อยไว้ค่ะ จนกระทั่งย้ายมาอยู่บ้านคุณป้า สิ่งที่เกิดขึ้นคือ เรา (คุณลุง คุณป้า คุณพี่ และทุกคนในบ้านรวมพลังกันเลยค่ะ ปาดเหงื่อสักนิดปล่อยมา 13 ปี ก็เลยฝึกยากหน่อย) ต้องปรับให้เขาทานอาหารหลายๆชนิดให้ได้ สิ่งที่เราได้ทำการเปลี่ยนแปลงให้ครั้งใหญ่แบบใหญ่มากๆ ของมากๆ คือ ใจดีบางมื้อ ใจโหดบางมื้อ (แบบไม่บอกล่วงหน้า)
ใจดีบางมื้อคือ เป็นเหมือนอาหารจานโปรดของน้องชาย คืออาหารที่เขาชอบกินและกินได้ค่ะ เช่น มื้อนี้ มีข้าวไข่ดาว มื้อนี้มีข้าวไก่ทอดนะ
ใจโหดบางมื้อ คือ เป็นอาหารจานกลาง ที่มีอาหารหลายๆ แบบ ทั้งผักผัด ต้มจืด ต้มยำ แต่ๆ เราจะแอบใส่ความใจดีเอาไว้นิดหน่อย ต้องมียังมีเมนูของทอดให้ 1 จาน (พอให้ฟินบ้าง)
บอกตามตรงค่ะ ส่วนแรกที่ปรับเรื่องการกินอาหาร มื้อโหดมันโหดจริงๆ เพราะน้องชายจะร้องไห้ไปกินข้าวไป แต่ของมันต้องฝึก มันก็ต้องฝึก น้ำตาใช้ไม่ได้ตอนนี้จริงๆนะคุณน้อง เชื่อไหมคะว่าผ่านไปเกือบๆหนึ่งเดือน น้องชายกินอาหารได้ดีขึ้น คือ ไม่ร้องไห้แล้วค่ะ แต่จะอร่อยถูกปาก ถูกใจไหม เป็นอีกเรื่องนะคะ หลังจากที่การกินดีขึ้น เราก็เริ่มให้น้องชายลองสั่งอาหารเองค่ะ ว่าเค้าอยากลองกินอะไรไหม ที่ทำแบบนี้เพราะน้องชาย เริ่มค่อยๆอยากลองโน่น อยากลองนี่ และเขาก็กินได้เยอะขึ้น เชื่อไหมคะว่าตอนนี้น้องชายกินง่ายกว่านีทอีก ชอบลองกินอาหารใหม่ๆมากกว่านีท (ถือได้ว่าเขาประสบความสำเร็จในการปรับตัวเรื่องการกิน ถึงแม้ว่า จะเสียน้ำตาไปบ้าง) นีทจำได้ว่าสมัยที่น้องชายอยู่ปี2 แล้วเขาต้องเดินทางไปพม่า คือนีทห่วงเขามากว่าจะมีอะไรกินไหม เพราะอาหารพม่าค่อนข้างทานยากอยู่เหมือนกัน ปรากฎว่า พอน้องกลับมา น้องชายก็เล่าว่า อาหารพม่าก็กินยากนะ เพราะวัตถุดิบมีความแตกต่างกับของที่เรากินเป็นประจำ แต่ผมว่า มันก็อร่อยดีนะ รสชาติไม่คุ้น แต่กินได้ พี่นีทเชื่อไหมว่า ผมอิ่มทุกมื้อเลย เพราะถ้าเพื่อนสั่งมาแล้วกินไม่ค่อยได้ เพื่อนจะส่งอาหารนั้นมาให้ผม พอฟังทางที่น้องชายเล่า เราชื่นใจนะ จากเด็กกินแสนยาก 1000% ปรากฎตอนนี้กินง่ายมาก มันคุ้มเหลือเกินค่ะ ที่ตอนที่น้องชายอายุได้ 13 ปี แต่เราตัดสินใจฝึกการกิน เพราะเรื่องปากเรื่องท้องมันเป็นเรื่องใหญ่
