แน่นอนว่าคุณพ่อคุณแม่แต่ละบ้านนั้นมีวิธีการเลี้ยงลูกแตกต่างกันไป แต่เชื่อว่า ทุกบ้านมีเป้าหมายเหมือนกันคือ อยากให้ลูกเติบโตเป็นคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต
หลายบ้านจึงเลี้ยงลูกกันแบบมุ่งเน้นกวดขันด้านวิชาการตั้งแต่เล็ก เพื่อให้ลูกได้เรียนในโรงเรียนดี ๆ ได้เข้ามหาวิทยาลัยดี ๆ และมีงานมีการที่ดีทำในอนาคต แต่โรงเรียนดี ๆ มหาวิทยาลัยดัง ๆ นั้นมีจำนวนเก้าอี้จำกัด…. เมื่อจำนวนเก้าอี้ไม่พอ การเร่งเรียนเพื่อแย่งเก้าอี้จึงเริ่มขึ้น พ่อแม่ทุ่มเทเวลาทั้งหมดของลูกน้อยไปกับการเร่งเรียน เลิกจากโรงเรียนก็ไปเรียนพิเศษต่อตั้งแต่อนุบาล เด็กบางคนต้องเรียนอ่านเขียนตั้งแต่ยังไม่เลิกใส่ผ้าอ้อมด้วยซ้ำไป
ผลลัพธ์คือ บ้านเมืองของเราเต็มไปด้วยเด็กเก่งมากมาย แต่เด็กเหล่านี้กลายเป็นเด็กที่คิดไม่เป็น อยู่ร่วมกับคนอื่นในสังคมไม่ได้ นั่นเป็นเพราะพ่อแม่ลืมที่จะสอนให้ลูกมีทักษะชีวิต ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญกว่าไม่น้อยไปกว่าทักษะด้านวิชาการ เด็กที่ขาดทักษะการใช้ชีวิต จะเป็นอย่างไร?
- เด็กเข้าสังคมไม่เป็น ไม่รู้จักการอยู่ร่วมกับเพื่อน ๆ ไม่รู้ว่าต้องทำตัวอย่างไรให้คนรักหรือเอ็นดู ซึ่งเคยมีผลวิจัยพบว่า คนที่ฉลาดในการเข้าสังคมนั้นมีโอกาสประสบความสำเร็จมากว่าคนที่เรียนเก่งเพียงอย่างเดียว
- เด็กไม่มีความคิดสร้างสรรค์ จริงอยู่ว่าลูกของคุณอาจจะสามารถตอบสมการยากได้อย่างถูกต้อง จำคำศัพท์ยาว ๆ ได้ทุกคำ แต่ไม่สามารถนำความรู้นั้น ๆ มาปรับใช้ได้ในชีวิตจริงเพราะไม่มีความคิดสร้างสรรค์นำความรู้มาประยุกต์ใช้จริงไม่ได้เลย
- ความเหนื่อยล้าจากการโดนเร่งให้เรียน บวกกับความกดดันจากความคาดหวังของพ่อแม่ทำให้ลูกเกิดความเครียดโดยไม่รู้ตัว ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อวันนึงที่ลูกผิดหวังจากการสอบ ลูกจะกลายเป็นคนที่ไม่มั่นใจในตัวเองไม่มีความสุข และเป็นโรคซึมเศร้า
ดังนั้นทักษะชีวิตที่ควรสอนเพิ่มเติมให้ลูกมีดังนี้
- สอนให้ลูกรู้จักใช้เงิน สอนให้ลูกรู้จักคำนวณรายรับรายได้ และเก็บออมเพื่อเป็นทุนสะสมไว้สำหรับการใช้จ่ายส่วนตัวของเขา
- สอนลูกให้รู้จักเมตตาตัวเอง และรักษาหัวใจตนเอง หัวใจคือชีวิต การมีชีวิตที่ดีคือการมีหัวใจที่ดี ใจที่เมตตา และใจที่รู้จักที่จะดูแลตัวเองตลอดจนผู้อื่น หากจำเป็น
- สอนให้ลูกรักตัวเอง สอนให้ลูกรู้จักชื่นชม และให้กำลังใจตัวเอง เผื่อว่าเมื่อในอนาคตหากลูกเจอปัญหา เขาจะได้รู้วิธีการอยู่ด้วยตัวเองอย่างมีความสุข
- สอนให้ลูกอยู่กับธรรมชาติ เห็นคุณค่าและรักษ์โลก
- สอนให้ลูกรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ บำรุงสมองและร่างกายของเขา
- สอนลูกเรื่องมารยาทการเข้าสังคม เช่น ควรรู้จักทักทาย, ขอโทษ, ขอบคุณ ตลอดจนพูดอย่างมีหางเสียง
- สอนให้ลูกรู้จักการทำงาน หาเงินด้วยตนเอง เพื่อให้เห็นคุณค่าของการทำงานและเงิน
- ให้อิสระแก่ลูก ให้ลูกรู้จักการลองผิดลองถูก ให้ความเชื่อใจแก่เขา
- เน้นเรื่องความตั้งใจและความพยายามให้กับลูก มากกว่าความสมบูรณ์แบบและความสำเร็จ สอนให้ลูกรู้จักโฟกัสกับปัจจุบันและระหว่างทางของสิ่งที่เขากำลังทำอยู่
คำถามที่ว่าทักษะชีวิตมีประโยชน์อย่างไร และสำคัญมากเพียงใดจึงอาจอยู่ที่ว่าพ่อแม่กำลังเร่งให้ลูกเรียน จนหลงลืมการส่งเสริมแง่มุมในการใช้ชีวิตต่าง ๆ ให้กับลูกหรือเปล่า ไม่ใช่ว่าการเลี้ยงลูกด้วยการส่งเสริมให้ลูกเก่งด้านวิชาการนั้นไม่ดี แต่อยากให้คุณพ่อคุณแม่คำนึงถึงความพอดี ทั้งเวลา และช่วงวัยของลูก และสำคัญไปกว่านั้นคือการปลูกฝังทักษะสำคัญอื่น ๆ ควบคู่กันไป เพื่อให้ลูกน้อยของเราเติบมาโตมาเป็นคนเก่ง และน่ารักสำหรับทุกคน สามารถใช้ชีวิตในสังคมได้อย่างมีความสุขในอนาคต
